Albedo

Met de term albedo wordt het weerkaatsingvermogen van het aardoppervlak bedoeld. Dat is het aandeel van de hoeveelheid gereflecteerde zonnestraling ten opzichte van de totale binnenkomende zonnestraling. Een lichtgekleurd oppervlak heeft meestal een hogere albedo, het weerkaatst namelijk meer licht.

Verse sneeuw heeft in de natuur de hoogste albedo, maar liefst 90% van de zonnestraling wordt er door gereflecteerd. Kale aarde, bos en water hebben juist een heel lage albedo: ze reflecteren soms maar 10 % van het zonlicht, de rest wordt omgezet in warmte.

Het albedo is een belangrijk gegeven binnen de klimaatwetenschap. Wanneer de albedo lager wordt, wordt minder zonnestraling gereflecteerd en meer geabsorbeerd. Deze straling wordt omgezet in warmte.

Door de opwarming van de aarde wordt de hoeveelheid zeeijs op de Noordpool kleiner. Ook zal Nederland (en heel Europa) in de toekomst zachtere winters hebben. Daarom zal hier bijvoorbeeld minder vaak sneeuw liggen. Ook zal dat bijdragen aan verlaging van het albedo van het Noordelijke halfrond. En dat leidt tot verdere opwarming. 

Gemiddelde reflectievermogen van het aardoppervlak:

Verse sneeuw of ijs: 80-95%                      schema werking albedo                               

Oud smeltende sneeuw: 40-70%                 

Wolken: 40-90%

Woestijnzand: 30-50%

Grondaarde: 5-30%

Toendra: 15-35%

Grasland: 25-30%

Bos: 10-20%

Water: 10-66%